Van 3 tot 26 juli 1953 reden 119 renners verdeeld over 12 ploegen de 40e editie van de Tour de France. De route liep tegen de klok in, van Straatsburg naar Parijs, over 22 etappes en 4.476 kilometer. De gemiddelde snelheid lag op 34,593 km/u. Slechts 76 renners haalden de finish. De organisatie vierde het 50-jarig bestaan van de Tour met een nieuw klassement: het puntenklassement, herkenbaar aan de groene trui. De Tour kende één tijdrit, minder bergetappes dan het jaar ervoor en een recordaantal nationale en regionale ploegen.

Bron: Wikimedia Commons

Een strijd tussen favorieten, valpartijen en verrassingen

Fausto Coppi ontbrak door een conflict met Bartali. Hugo Koblet en Louison Bobet golden als topfavorieten. Koblet viel al vroeg aan, maar zijn landgenoot Fritz Schär won de eerste twee etappes en pakte het geel. Koblet viel zwaar in de Pyreneeën en moest opgeven. Jean Robic nam het geel over na een heroïsche rit over de Tourmalet, maar verloor het na een val. Zijn ploeggenoten Mahé en Malléjac droegen daarna het geel. In de achttiende etappe sloeg Bobet toe op de Col de Vars en de Izoard. Hij reed iedereen uit het wiel en pakte het geel. In de tijdrit verstevigde hij zijn voorsprong. De Tour was beslist.

Bron: Wikimedia Commons

Louison Bobet

Bobet had al vijf pogingen gedaan om de Tour te winnen. In 1953 lukte het eindelijk. Hij won twee etappes, waaronder de tijdrit, en reed met grinta en koersinzicht. Zijn aanval op de Izoard was beslissend. Hij kreeg hulp van ploegmaat Deledda, die hem uit de wind zette tot aan de voet van de klim. Bobet won met ruim 14 minuten voorsprong op Malléjac. Het was de eerste van drie opeenvolgende Tourzeges.

Fritz Schär

De Zwitserse sprinter won het nieuwe puntenklassement en droeg meerdere dagen het geel. Hij was niet alleen snel, maar ook taai in de bergen. Zijn zesde plek in het eindklassement bewees dat hij meer was dan een pure sprinter. In 1954 zou hij zelfs derde worden.

De bidons van Robic

Jean Robic was een lichtgewicht klimmer, maar daalde slecht. Zijn ploeg gaf hem bidons gevuld met lood op de top van de bergen. Zo kon hij sneller dalen. In rit elf reed hij solo over drie cols en pakte het geel. Maar in rit twaalf viel hij, verloor minuten en gaf op. Zijn Tour eindigde in tranen, maar zijn lef bleef hangen.

De ruzie aan tafel

Na rit dertien won Nello Lauredi de sprint, voor Bobet. Bobet miste daardoor een tijdsbonus en beschuldigde Lauredi en Geminiani van sabotage. Tijdens het diner ontstond een felle ruzie. De ploegleider greep in. Bobet beloofde zijn prijzengeld te delen als de ploeg hem zou helpen. De volgende dag reed hij naar het geel.

Bron: Wikimedia Commons

Wist je dat…?

• De Tour van 1953 het puntenklassement introduceerde, met een groene trui?
• Louison Bobet de eerste Fransman was die drie Tours op rij zou winnen?
• De Nederlandse ploeg het ploegenklassement won, voor Frankrijk?
• Albert Bourlon in 1953 de langste solovlucht ooit reed: 253 kilometer?
• Elf oud-winnaars aanwezig waren bij de finish in Parijs?

Tot besluit over de Tour de France in 1953

De Tour van 1953 was een jubileum vol emotie, strijd en koersvernuft. Bobet bewees zijn klasse, Robic toonde lef en Schär reed als een alleskunner. De groene trui werd geboren, de Alpen bepaalden het klassement en de Nederlanders vierden feest. Het was een Tour die de koersgeschiedenis kleur gaf en een nieuwe generatie renners lanceerde.